Nieuws
‘Wie wordt er Kampioen in 2013?’
Ajax
Feyenoord
PSV
Vitesse

Arsenal de onterechte finalist


 
Door: Dirk Jan Kralt
 
Wie de beide Champions Leaguewedstrijden deze week niet heeft gezien, zal misschien denken dat allebei de halve finales ongeveer hetzelfde spelverloop en -beeld hadden. Nul tegen nul lijkt te wijzen op een saaie wedstrijd. Niets is echter minder waar. Deze week hebben we kunnen zien dat er tussen 0-0 en 0-0 een wereld van verschil kan zitten.
 
Arsenal - Villarreal beloofde een mooie wedstrijd te worden. Een halve finale van de Champions League. Deze clubs zijn allebei zo ver gekomen, ze zullen wel aardig kunnen voetballen. Nou, voetballen kunnen ze ook wel, maar afgelopen dinsdag was dat niet te zien. Nadat de heenwedstrijd in 1-0 was geëindigd voor Arsenal, moest die uitgangspositie in de return verdedigd worden. En verdedigen was precies wat Arsenal deed. Er werd gespeeld met zegge en schrijve één spits, Thierry Henry. Voor de rest was het achteroverhangen geblazen. Zelden heb ik zo’n slechte wedstrijd gezien, kapotgemaakt door Arsenal. Nu zullen ze daar niks om geven, want ze bereiken voor het eerst in de geschiedenis de finale van de Champions League. Voor de (neutrale) toeschouwer was het echter een wedstrijd om van te huilen. Ik heb dinsdag geen voetbalwedstrijd gezien. Wel een wedstrijd, maar geen voetbal. Villarreal probeerde het wel en was vooral via Franco een paar keer levensgevaarlijk. Gescoord werd er echter niet.
 
Blijkbaar vond Ivanov ook dat Arsenal gestraft diende te worden voor het laffe spel. Na een onschuldig duel in de zestien gaf hij Villarreal plotsklaps een penalty. Het duwtje dat Clichy ‘uitdeelde’ aan José Mari was voldoende reden om de bal op de stip te leggen. Dé vedette van Villarreal, Riquelme, kreeg dé kans om er 1-0 van te maken en er op die manier een verlenging uit te slepen. Lehmann was echter alert en stopte de onterecht gegeven strafschop. Arsenal dus naar de finale, maar vraag niet hoe.
 
Het werd woensdag, de dag dat de tweede halve finale op het programma stond. Barça had uit met 1-0 gewonnen van Milan. Vanaf het moment dat deze wedstrijd begon was het al spannend. In een moordend tempo gingen de ploegen op zoek naar de openingstreffer. Barcelona verstopte zich niet, integendeel. Vol overgave ging het op zoek naar een treffer, om zo de finaleplaats veilig te stellen. Barcelona was de iets betere ploeg, maar bij rust was het 0-0. Na de pauze kreeg Belletti kreeg een joekel van een kans, maar hij liet zien waarom hij geen spits is. Hij maaide finaal over de bal heen. AC Milan scoorde wel, maar Merk keurde de treffer af. Er zou een overtreding op Puyol gemaakt zijn, die ik zelfs na tien keer de herhaling kijken niet zag. Daar mazzelde Barça dus wel. De einduitslag was ook in deze halve finale
 
0-0. Maar wat een wereld van verschil was er tussen beide wedstrijden. Vooral de ploegen die in de heenwedstrijd een goed resultaat hadden geboekt, speelden op een geheel andere manier.
 
Waar Arsenal schijterig achterin bleef hangen, speelde Barcelona vol op de aanval. Op deze manier is bewezen dat zowel bang en laf voetbal als sprankelend en aanvallend voetbal resultaat op kan leveren. Beide ploegen haalden de finale van de Champions League. Maar als de finale gespeeld wordt is mijn favoriet duidelijk Barcelona, een ploeg die aanvalt.
 
Arsenal had op basis van het vertoonde spel de finale niet eens mogen halen. Negentig minuten lang een perfecte demonstratie van antivoetbal.
 
Laat dat bange en laffe Arsenal alsjeblieft niet de Champions League winnen!

 

Print dit nieuws
Geplaatst op vrijdag 28 april 2006
Onder: Columns

  Terug    Print

 

Serviced by eeZZy EeZZy Website vs. 5.9.1  ©2002-2017 FRIZZBEE Web Services